Op  haast alle plaatsen waar

ik heb  geslapen in mijn leven

waren er  geluiden te horen:

gefladder van vogels gezoem

van koelkasten krakende treden 

en gedruppel van een kraan.

 

Maar nóóit  zal  ik de geluiden 

van die nacht in het ziekenhuis

vergeten: stemmen die steeds 

luider om  hun moeder riepen 

geruis van buisjes die de dood

moesten verjagen

 

én  de  nachtzuster die zacht

Billy Holiday,s  “ Summertime  “

zong in alle vroegte, zó mooi

dat zelfs een stervende lag  te 

hummen onder zijn lakens in 

de altijd zwijgende kamer.